Scandinavië reis met Zweden als reisdoel

[1037cc]

(In de categorie Reisverslagen vind je mijn eerdere verslag mijn reis naar Zweden, gepubliceerd op 11-01-2025)

Scandinavië reis met Zweden als reisdoel
's Ochtends op 5 mei 2026 stond mijn motor al opgeladen met bagage en klaar voor vertrek. Mijn doel was Zweden. In 2024 had ik het land al bezocht op de motor en dat was goed bevallen. Destijds had ik de kortste route genomen naar mijn bestemming zo'n 100 km ten noorden van Karlstad. Deze keer koos ik daarom een hele andere route, n.l. door Denemarken naar de noordelijkste punt van Jutland (Hirtshals) om daar de veerboot te pakken naar Kristiansand in Noorwegen. In Noorwegen was ik ooit kort geweest, nu zou ik een deel van het het zuiden doorkruisen op weg naar Stavanger en Bergen. Vervolgens zou ik vanuit Bergen naar het oosten reizen op weg naar mijn bestemming in Zweden. Wederom was mijn eerste etappeplaats Hanzestad Lübeck in het noorden van Duitsland. Aangezien er nog meerdere overnachtingen zouden volgen had ik een bescheidener hotel uitgekozen dat overigens prima aan mijn eisen voldeed. Om 's avonds een hapje te eten moest ik een wandeling van ong. 20 minuten maken naar een park voor campers. De wandelingen erheen en weer terug waren prima om na zo'n dag sturen wat beweging te hebben. Het diner 'asperges met schnitzel' was trouwens voortreffelijk. De receptioniste vertelde dat het centrum van de stad lastig te bereiken was vanwege een door werkzaamheden afgesloten weg. Ik koos ervoor om 's avonds dan maar een aflevering van een favoriete serie te kijken op BBC NL.

Denemarken, door Jutland naar de noordelijkste punt
Via de mondaine Duitse badplaats aan de Oostzee -- Timmendorfer Strand -- reed ik de volgende ochtend over B-wegen naar Kiel en vervolgens Flensburg. Ik had een kronkelroute ingesteld en werd op mijn wenken bediend. Door het prachtige platteland van Denemarken op het schiereiland Jutland zette ik koers naar mijn volgende plek om te overnachten in Esbjerg. In de haven van Scheveningen lagen vroeger lichtblauwe houten vissersschepen uit deze plaats aan de Noordzee. De Bed & Breakfast bestond uit enkele gebouwen die zowel aan de buiten- als binnenkant wit waren geschilderd. Ik had een prima kamer en tegenover 'mijn deur' was een deur voor een gedeelde badkamer die ik geheel voor mijzelf had. Er waren maar 2 of 3 andere gasten ieder met eigen gedeelde badkamers. De volgende ochtend bij het ontbijtbuffet ontspon zich een leuk gesprek met de zoon van de eigenaresse. Hij was ook een motorrijder en wilde van alles weten. Mijn bestemming op deze dag was Hirtshals, ongeveer het noordelijkste punt van Denemarken om daar de veerboot naar Kristiansand in Noorwegen te nemen. Aangezien de veerboot om 15.15u vertrok en ik ruim voor die tijd aanwezig moest zijn pakte ik de snelweg. Het landschap bestond uit mooie glooiende heuvels, het was niet al te druk en niet al te koud, hoewel ik wel, net als de voorgaande dagen, gebruik maakte van mijn elektrisch verwarmde handschoenen. Sinds mijn vertrek was het steeds zo'n 11 graden met uitschieters naar beneden, zodat deze handschoenen steeds goede diensten bewezen. Ik zette ze niet op maximale warmte om er zolang mogelijk plezier van te hebben. Na zo'n 2½ uur waren de accu's toch echt wel leeg. Voor noodgevallen had ik een snoer bij mij om de handschoenen via een omvormer (12V naar 7,4V) aan te sluiten op de accu van de motor. Dat snoer heb ik uiteindelijk niet nodig gehad.

[1037cc]

Noorwegen, Kristiansand
Gelukkig was ik ruim op tijd bij de terminal voor de veerboot. Eén andere motorrijder zou de oversteek met mij maken, Olivier uit de buurt van Hamburg. Hij was van plan in Noorwegen rond te toeren en te kamperen. Van tevoren had ik al een hotel geboekt in Kristiansand om in de stad niet te hoeven zoeken naar een geschikte plek om te overnachten. Het hotel beschikte over een parkeergarage, maar de kosten €33 voor één nacht vond ik toch iets te hoog. Volgens de receptie kon ik de motor tegenover het hotel parkeren en zou de motor daar veilig staan. Ik heb alle beschikbare sloten gebruikt: 1) startonderbreker, 2) stuurslot, 3) Roadlock op de remschijf en 4) een dikke ketting door het achterwiel. De receptie kreeg gelijk, want de volgende ochtend stond de motor op de plek waar ik 'm had achtergelaten. Gezien de tijd had ik geen zin meer om de stad in te gaan en besloot in het restaurant gedeelte van het hotel te eten. Aan de binnenzijde was alles van hout en het geheel deed denken aan een schip. Daar droegen allerlei maritieme voorwerpen ook al aan bij. De volgende ochtend was het uitgebreide ontbijtbuffet in dezelfde ruimte. Mijn spullen had ik voor het ontbijt al ingepakt. Vervolgens bevestigde ik de koffers op de motor, hees mij in m'n motorkleding en nam in mijn laatste gang naar buiten gelijk de laatste bagage mee. Iedere keer weer een heel gedoe, omdat ik weiger met een topbox rond te rijden. Voor mijn roltas had ik spanbanden op maat gemaakt en sowieso had ik inmiddels een redelijk snelle routine om alles op te laden en veilig vast te zetten. Op de kade in Hirtshals had een Nederlands stel met een camper mij al gewaarschuwd om in Noorwegen vooral niet te hard te rijden. Zij waren een helling afgereden en reden daarbij 13 km/u te snel. Dat leverde hen een boete op van €500, per PIN gelijk af te rekenen. Een gewaarschuwd mens, . . . .

Stavanger
Mijn volgende reisdoel was Stavanger aan de kust. De ingestelde kronkelroute voerde mij landinwaarts parallel aan de zuidkust die in noordwestelijke richting loopt. Aanvankelijk reed ik door een heuvelig en rotsachtig gebied met veel bos. Daarna verdwenen de bossen en werd het landschap vlakker. Op een bepaald moment had ik genoeg van de kronkelroute, omdat de TomTom mij twee keer een onverhard pad op dirigeerde dat bovendien steeds smaller werd. Normaal zou ik de uitdaging wel aangaan, maar op de 100% straatbanden (nieuwe Michelin Road 6, aanrader!!) en vol beladen realiseerde ik mij dat als de motor zou omvallen ik 'm alleen niet overeind zou kunnen tillen, zelfs niet na eerst de bagage van de motor te hebben gehaald. Ik heb vervolgens mijn bestemming in de TomTom geklopt en reed via een nog steeds hele mooie weg naar Stavanger. In die stad aangekomen vond ik al snel het Best Western St Svithun Hotell. Het was niet onmiddellijk duidelijk waar ik mijn bike zou kunnen parkeren tot ik een dame met haar handen zag zwaaien. Ik reed naar haar toe en zij wees mij een smalle doorgang naar een aantal parkeerplaatsen speciaal voor motoren. Zij sprak Engels met een licht accent dat Italiaans leek, maar ze vertelde Grieks te zijn en in het ziekenhuis te werken. Het was haar plan om ooit met de motor van Noorwegen naar Griekenland te rijden!!
Inderdaad, de entree van het hotel werd gedeeld met de entree van het ziekenhuis. Kamer was prima. Na een verfrissende douche ging ik naar de receptie om te vragen naar een restaurant. De receptioniste adviseerde mij naar Restaurant Brasilia te gaan aan de St. Olavs Gate 9. Dat was nog een beste wandeling van ong. 30 minuten. Ik kwam langs prachtige houten villa's en moest ook nog een heuvel over. De route kon ik alleen vinden met behulp van Google maps. In het restaurant was een zeer uitgebreid buffet uitgestald. Vervolgens kwamen er obers, 'cowboys' genoemd langs om van een grote spies allerlei soorten zeer mals rundvlees (biefstuk) aan je tafel voor je af te snijden. Leuk concept en bijzonder lekker gegeten. Gelukkig was het nog licht toen ik terug liep naar m'n hotel. Opnieuw kwam ik door de mooie villawijk en heb daar aardig wat foto's gemaakt. De volgende ochtend reed ik eerst nog langs de haven. Winkels met mooie Noorse truien en andere typisch Scandinavische producten. Aan de kade lag een vissersboot die rechtstreeks vis verkocht aan particulieren. Veel verser wordt het niet vermoed ik.

Bergen
Een dag later was mijn volgende reisdoel de stad Bergen, ruim 200 km noordelijker, ook wel de Europese hoofdstad van de regen genoemd. Uit voorzorg had ik mijn regenjack aangedaan omdat ik -- gezien het wolkendek -- onderweg wel neerslag kon verwachten. Al vrij snel nadat ik Stavanger achter mij liet begon het inderdaad te regenen. Vervolgens lag er een serie tunnels op mijn pad. Ik ben de tel kwijt geraakt, maar het moeten er ong. 20 zijn geweest. Voor de tunnel stond steeds de lengte aangegeven. Na wat kortere exemplaren dook er plotseling één op van 11 km. De wanden waren donkergrijs en alleen midden boven was verlichting aangebracht. Na zo'n 400 à 500 m viel de verlichting uit wat mij een driedubbele hartverzakking bezorgde, want opeens zag ik helemaal NIETS meer. Het was of ik tegen een zwarte muur aan reed. Met samengeknepen billen bleef ik dezelfde kant opsturen, verder het donkere gat in. Na een aantal seconden, die een eeuwigheid leken te duren, was er weer licht in de tunnel. Dat is gedurende de hele 4.200 km lange trip het enige schrikmoment geweest. Van anderen hoorde ik dat dat idd. regelmatig voorkomt. Na nog weer enkele kortere tunnels dook ik een tunnel van 25 km in.

[1037cc]

Ook deze tunnel was weer geheel grijs, maar gelukkig werkte de verlichting normaal. Iedere km hing er een bord met de resterende afstand. Ongeveer halverwege de 25 km kwam er zowaar een soort van lichtshow. Eerst rode, later groene, toen paarse en dan weer blauwe achtergrond-verlichting op het plafond van de tunnel. De tunnels dienden o.a. om fjorden over te steken, net als twee veerverbindingen. De eerst die ong. 20 minuten duurde was gratis. De tweede duurde dubbel zo lang en kostte €5. Dat gaf mij gelijk de gelegenheid om een kop koffie te scoren, want in de regen was het niet al te aangenaam en ook niet erg warm, zo'n 6 tot 10 graden. Mijn handschoenen bewezen wederom goede diensten. Uiteindelijk bereikte ik mijn hotel dat in het centrum van de stad lag. Mijn motor kon ik gratis parkeren in een parkeergarage, echter die lag op 25 minuten loopafstand. Het adres was voor mij onuitspreekbaar en daarom maakte ik een foto van het straatnaam bord. Op zich had ik geen bezwaar tegen het lopen, maar aangezien ik 's ochtends ook al wat tijd nodig had om mijn bagage op m'n bike te laden zou dat mijn vertrek alleen maar vertragen. De receptioniste adviseerde mij in het hotel te eten en wederom volgde ik dat advies op. Ik koos gebakken kabeljauw die voortreffelijk was klaargemaakt. Daarna liep ik via de Hollandergaten naar de haven van Bergen met de bekende gekleurde huizen. Dat bleken vrijwel allemaal souvenir winkels. Behalve alle bekende typisch Scandinavische producten waren er trollen in alle soorten te koop, net als allerlei zaken die refereerden aan de Vikingen. In de haven was een vismarkt. Bij enkele kramen was stokvis te koop, ook al een typisch Scandinavisch product.

Hamar
Aanvankelijk was het mijn bedoeling geweest om van Bergen rechtstreeks naar mijn maat te rijden die een huis in Zweden heeft, zo'n slordige 695 km verder. Aangezien ik na het ontbijt in Bergen eerst mijn motor moest ophalen en opladen vertrok ik pas rond 10 uur. Zoals al aangegeven gelden overal in Noorwegen strikte snelheidsbeperkingen. Meest voorkomende maximum snelheid is 80 km/u; er zijn stukken van 60 of 70 km/u. De avond tevoren had ik daarom besloten om een extra stop in te lassen in Hamar dat zo'n 130 km ten noorden van Oslo ligt. Op die manier hoefde ik 'maar' 475 km te rijden die dag. Vrijwel de hele route liep over de E16. Wie dan denkt aan een snelweg heeft het mis. Het was een weg met tegenliggers. Gelukkig niet druk, maar wel met de genoemde snelheidsbeperkingen. Gezien de omstandigheden waar ik in terecht zou komen nog een beste uitdaging. Lange tijd bleef ik langs fjorden (of meren?) rijden tot ik om een uur of 12 in Vossevangen aankwam. In het Parkhotel was een café waar ik een kop koffie en een stuk worteltjestaart bestelde (€12,50!). Spoedig daarna hervatte ik mijn reis en al spoedig kwam ik op een soort van plateau terecht. De temperatuur daalde snel naar zo'n 2 graden.

[1037cc]

De waarschuwing voor gladde wegen floepte onmiddellijk aan op het dashboard en zou nog wel even blijven branden. Ondertussen reed ik tussen kale met sneeuw bedekte rotsen en aan mijn linkerhand een bevroren meer. Tot mijn schrik begon het te sneeuwen. Gelukkig slechts natte sneeuw die gelijk smolt op het asfalt. Uit een ooghoek zag ik de 'Tuben kiosk', onderdeel van het 'Borgund Servicesenter' een kleine onbemande koffietent met 2 automaten, één voor flesjes en chocolade, de andere voor koffie. Ik nam een kop koffie uit de automaat en wachtte af tot de sneeuwbui zou minderen. Dat duurde gelukkig niet al te lang en vervolgens kon ik mijn reis voortzetten. Inmiddels was het ong. 14.00u en ik had nog zo'n 250 km te gaan tot Hamar. Ruim een uur later verliet ik het plateau en kwam in een wat aangenamer omgeving terecht. Na eindeloos veel water, meren, of misschien uitlopers van de vele fjorden kwam ik om 18:15u bij mijn hotel aan in Hamar. De keuken van het hotel bleek gesloten. Mijn hotel lag dicht bij de E16 en ik zou daarom een paar km moeten rijden naar het centrum van Hamar. In Google maps zocht ik naar een geschikte tent. Toen ik er bijna was kon mijn TomTom het adres niet vinden en liet mij rondjes rijden. Dankzij m'n mobiele telefoon vond ik de plek. In het restaurant zat slechts één stel aan een tafel. Voor de rest was er – naast de bediening – niemand. Het hele centrum van Hamar leek wel verlaten. Bijna niemand op straat en maar heel af en toe reed er een auto. Na een smakelijke maaltijd verliet ik dit verlaten oord en reed terug naar mijn hotel. Opnieuw stond de motor op een speciale strook pal voor de ingang, uiteraard op alle beschikbare sloten.
De volgende ochtend werd ik getrakteerd op het lekkerste ontbijt van de hele trip. M.n. het vers gebakken brood was voortreffelijk net als alle andere uitgestalde etenswaren. Na het ontbijt volgde voorlopig de laatste uitvoering van het bekende ritueel: de motor opladen. Rond 10:15u was ik (wat laat) op pad en reed op de E6, dit keer een échte snelweg. Na een paar km zag ik rechts van mij in de verte de enorme hal van de Vikingskipet, de schaatstempel van Hamar. Nog maar 225 km te gaan tot mijn reisdoel nabij Hagfors in Zweden.
De trip verliep voorspoedig en om 12:30u bereikte ik de Noors-Zweedse grens. Hoewel Noorwegen geen deel uitmaakt van de EU is het wél deelnemer aan het Schengengebied. Daardoor was er behalve een bord 'Sverige' niets te zien van een grens. Vanaf hier had ik nog maar 82 km te rijden via
slingerende wegen die door een bosrijke omgeving liepen. Om 13:50u had ik mijn doel bereikt en herkende de enigszins verstopte oprijlaan naar het huis van mijn maat.

[1037cc]

Verblijf in Zweden
Hoofdtaak was het vernieuwen van de waterleiding. Ik zal jullie alle details besparen, maar dit project is succesvol afgerond. Daarna hebben we wat trips gemaakt naar Munkfors, Hagfors en Karlstad. In deze laatste plaats bleek onze favoriete winkel 'Biltema' (gereedschap in de breedste zin van het woord) met de grond gelijk gemaakt. Op dezelfde plek wordt volgend jaar een nieuwe winkel geopend. We hebben tevens wat trips gemaakt de ruige natuur in. Dat leverde een paar prachtige foto's op.

Terugreis
Enkele personen hadden mij geadviseerd om voor de terugreis de veerboot van Göteborg naar Kiel te nemen. Dat zou zomaar 2 overnachtingen schelen en gezien de afstand van 550 km ook tenminste 2x tanken. Aldus boekte ik de overtocht online. Vanaf mijn bestemming in Zweden was het slechts 320 km naar Göteborg. Incheck sloot om 17:15u, waarna het schip om 17:45u zou vertrekken. Zaak dus om tijdig te vertrekken om evt. nog een lekke band te kunnen repareren onderweg. Daarom nam ik om 11:30u afscheid. Onderweg maakte ik nog een stop voor een korte lunch. Daarna was ik weer snel op weg en kwam om ong. 15:45u bij de terminal in Göteborg aan. Dat ik niet veel te vroeg was bleek al uit het feit dat ik al na 15 minuten kon inschepen. Eenmaal geparkeerd moesten de motorrijders hun motoren met spanbanden zelf vastzetten, het type waar ik altijd 'ruzie' mee heb. Na wat geworstel lukte het dan toch. Mijn koffers liet ik op de motor. Die had ik niet nodig. Mijn roltas en 3 kleinere tassen moesten wel mee naar m'n hut. Daarvoor moest ik 2x lopen. Het vreemde was dat de ene lift wel rechtstreeks van het autodek (niveau 3) naar het 8e niveau ging waar mijn hut was. Via de andere lift moest je nog een flink stuk met de trap. Van mijn hut was de weg naar het zonnedek op het 12e niveau makkelijk te vinden. De zon scheen volop en het uitzicht over de stad en haven van Göteborg was magnifiek. Hierna nam ik een heerlijke douche in mijn hut en zorgde dat ik om 20.00u aansloot bij het buffet-diner dat ik tevoren had geboekt. Dat viel niets tegen. Na een heerlijk diner en nog een wandeling over het schip trok ik mij terug in mijn hut en zette de wekker op m'n mobiel om 07.00u. Het schip zou pas om 09.15u aanleggen in Kiel, maar ik wilde nog ontbijten en in ieder geval niet te laat zijn. Op tijd stond ik bij de juiste lift, maar die werkte niet tot het schip zou hebben aangelegd. Eindelijk was het zover en kon ik met m'n roltas en één van de kleine tassen naar het autodek. Daar waren andere motorrijders al druk bezig. Ik liet m'n spullen achter om de rest uit m'n hut te halen. De lift werkte door de drukte niet echt mee, maar eindelijk had ik al mijn spullen beneden. Inmiddels waren alle motorrijders vertrokken en moest ik nog de spanbanden losmaken en mijn bagage goed vastzetten. Eindelijk was ik dan ook op weg. Een Duitse vriend had mij gewaarschuwd om de Elbe tunnel in Hamburg te vermijden. In plaats daarvan kon ik beter naar de A21 rijden en dan Bad Segeberg aanhouden en doorrijden tot Kreuz Bargteheide om daar dan de A1 in de richting van Hamburg en Bremen te rijden. Op die manier omzeilde ik de veel te drukke (bouwput) Elbe tunnel. Om 15.15u was ik op de Duits-Nederlandse grens en om 17.50u weer thuis na 4.200km.

Naschrift: mijn 1050 DL heb ik in 2021 nieuw gekocht. Inmiddels 40.000km op de teller. De motor heeft mij nog nooit laten staan.

[Calimero]

Leuk verslag met veel herkenningspunten uit (eerdere) reizen die ik met mijn vrouw gemaakt heb

Zelf ben ik afgelopen vrijdag met vrouwlief weer thuis gekomen na een autorondreis door Zuid- en Midden Zweden. Heen via Kopenhagen en terug met de veerboot van Malmö (Zweden) naar Travemünde (Duitsland).
Zo'n overtocht is voor ons ook altijd een beetje vakantie en wanneer je de nachtboot neemt kan je de volgende ochtend vroeg op pad naar huis. Door de tickets maanden van tevoren te kopen bespaar je ook nog eens een hoop geld.

[1037cc]

Je hebt gelijk Adri, de veerboot biedt absoluut voordelen. Ik was mij dat nooit zo bewust ("Je kan toch rijden"), maar het scheelt echt.
Ik kwam 's ochtends fris aan in Kiel en kon vanuit die stad makkelijk naar de Randstad. Gelukkig ben ik niet in de files voor de Elbe tunnel beland, want daar ben ik omheen gereden

Helaas heb ik wel de volle mep betaald, omdat ik kort voor de afvaart het ticket geboekt heb.

[Hannes]

Man, wat een mooi reisverslag!

[Dinkytoys]

Mooi verhaal. Ben het ook nog eens van plan.