Richard had net 3 weken zijn rijbewijs. Zijn motor, een zelfde V-Strom als de mijne was voordat hij het roze kaartje binnen had al geregeld. En waar kun je beter leren rijden dan ver van de Nederlandse drukte, drempels en reetridders van Koos Spee vandaan. Ik had al avonden zitten puzzelen om de mooiste wegen van Europa aan elkaar te knopen. Twee weken voor we zouden vertrekken gooide een sneeuwbui echter bijna roet in het eten. Vele alpenpassen waren plots gesloten wegens extreme sneeuwval, half september! In een avond tijd puzzelde ik dus nog een alternatief in elkaar om zo toch lekker te kunnen rijden. Echter het weer sloeg wederom om en we kregen een schitterende nazome. Deze duurde precies 11 dagen en viel in de periode dat wij door Europa aan het touren waren! Een dag voor vertrek ging ook de laatste pas, de Umbrail, die ik in de originele route gezet had weer open. We konden dus toch beginnen aan de originele reis.
Vrijdag 23 september 2011
Op deze eerste dag van de trip zouden we naar de Vogezen rijden. Een hele trip, dus ik zou ’s ochtends om 8 uur bij Richard in Ulvenhout zijn om hem op te pikken. Na nog een bakkie koffie in Ulvenhout gingen we gelijk de snelweg op om zo snel mogelijk het land uit te komen. Niet echt een slimme zet om dat op een doordeweekse dag precies in de spits te doen. Rondom Tilburg was het redelijk druk, bij Eindhoven stond het op sommige plaatsen stil en in de grootste achterstandsgemeente van Nederland, Maastricht, was het helemaal een puinhoop.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2310/IMG_1189.jpg)
Onderweg in Nederland
Na Luik, waar ook van alles opgebroken was, gingen we dan eindelijk van de snelweg af bij de bekende afrit 41 (Tilf). Via de bekende weg Esneux, Comblain-au-Pont, Aywaille, Coo, Trois Ponts reden we naar Vielsalm om bij Ben en Het van Baton Rouge een bakkie te doen. Na weer even gezellig bijgekletst te zijn, en beloofd te hebben snel weer een keer terug te komen en dan wel om te overnachten, reden we door Vielsalm op weg naar Luxemburg. Net voor de kerk in Vielsalm moest ik remmen voor een lelijke dame die het zebrapad wilde kruisen, en nee het was niet het standbeeld van de heks waar ik voor remde. Richard schrok van mijn plotselinge remactie in de bocht, ik rem normaal nooit voor lelijke vrouwen, verremde zich en zijn motor ging onderuit. Het geluid van afbrekend en over het asfalt schrapend plastic kwam steeds dichterbij. In een fractie van een seconde raakte zijn Strom de mijne en ook ik lag plots naast mijn motor op straat. Na de Stroms opgeraapt te hebben en de schade bekeken te hebben zijn we de 300 meter maar terug gereden naar Baton Rouge. Na Hetty het verhaal over het potje V-Strom domino verteld te hebben konden we natuurlijk wel een nachtje blijven. In de garage werd het een en ander aan de motoren versleuteld en samen met Ben, die toch in St. Vith moest zijn reden we naar de daar aanwezige motorzaak om te kijken of er voor mij een nieuwe koppelingshendel geregeld kon worden. Er werden stapels bakken met koppelingshendels te voorschijn gehaald, maar geen een was de juiste. Dan maar op naar Moto Kaiser in Limerlé. Ik had hier al het een en ander over gehoord en dat werd alleen maar bevestigd. Ondanks dat het een Suzuki dealer was waren er natuurlijk geen onderdelen op voorraad. Ze even van een aanwezige Strom afhalen dat zat er al helemaal niet in. Dan maar weer terug naar de herberg. Hier wist Richard zijn kromgebogen stuurgewicht weer recht te krijgen. Het kapotte knipperlichtje werd vakkundig met ducktape weer werkend gemaakt. De scherpe randjes van het punt waar mijn koppelingshendel op afgebroken was werden vlak geslepen en weer terug gemonteerd. Mijn handkap werd met een op maat geslepen ringetje iets steviger vastgezet omdat deze op het bevestigingspunt een scheurtje had. Ook een van de zijkoffers van Richard werd met een berg ducktape weer aan elkaar geplakt en de motoren stonden er weer goed genoeg bij om een dag later weer aan de trip naar de Vogezen te kunnen beginnen.
We genoten de rest van de middag van het heerlijke weer op de bank op de waranda van Baton Rouge. Ondertussen zocht ik, onder het genot van enkele blonde Val Dieu’tjes, op de iPad van Richard een Suzuki dealer in Chambery, wat een van onze volgende stops zou zijn. Misschien dat ze hier wel de juiste vervangingsonderdelen zouden hebben. Erg fijn dat Baton Rouge een fatsoenlijke gratis WiFi verbinding heeft!
Na een wederom heerlijke maaltijd in Baton Rouge en wederom de nodige biertjes was het weer ouderwets gezellig in en aan de bar.
Zaterdag 24 september 2011
Na een goede douche, een aantal flinke koppen koffie en een stevig ontbijt was het tijd de motoren weer te gaan bepakken en onze trip naar de Vogezen te vervolgen. We waren al bijna halverwege de trip, dus dat we pas om half 11 wegreden maakte niet zo veel uit. Via de N68 reden we Luxemburg in. Bij Nordpneus hadden ze voor Richard niet de juiste maat op voorraad liggen dus zijn achterbandje mocht nog even wat langer mee dan gepland. Bij de Q8 naast Nordpneus werden gelijk de tanks gevuld met goedkope Luxemburgse benzine. Via Dasburg vervolgden we de weg richting Vianden. Bij het kijken in mijn spiegels zag ik plots iets wits waar normaal het deksel over Richard zijn koffer hoorde te zitten. De koffer was dus opengesprongen. Slechts een vestje was er uit gevallen en de rest bleef netjes achter de spanbandjes in de koffer hangen. Nadat ik een paar km terug gereden was om het verloren vestje van Richard van de weg af te halen had hij zelf al een spanband te voorschijn getoverd om zo de koffer dicht te houden. We konden weer verder!
In Dasburg werd er even bij Du Pont aangelegd om een kop soep te eten welke na al de biertjes van de avond ervoor wonderen deed verrichten. Ik voelde me ineens weer een stuk beter.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2410/DSC_0016.jpg)
Vianden
Langs de Moesel en door het Mullertal vervolgden we onze weg tot aan zuid Luxemburg. Hier werd even de snelweg gepakt om vervolgens via de D955 de weg te vervolgen via Château-Salins naar Lunéville. Hier genoten we op een terrasje van een welverdiend (alcoholvrij) biertje. Na nog een lekker stukje sturen door de Vogezen heen kwamen we aan het eind van de middag aan bij Les Tronces. Hier genoten we nog even lekker in de zon van enkele biertjes. De zon ging onder, de barbecue ging aan. Na een berg vlees waar je u tegen zegt genuttigd te hebben ging ook het vuur op de vuurplaats van herbergier Wim weer aan. Het was wederom een gezellige avond bij Les Tronces. Met een maag die zeer goed gevuld was met het nodige eten en de nodige biertjes was het wederom goed slapen bij Les Tronces.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2410/IMG_1203.jpg)
Biertjes bij Les Tronces
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2410/IMG_1205.jpg)
Kampvuur bij Les Tronces
Zondag 25 september 2011
Wederom begon de dag goed! De zon die straalde weer volop. Na een paar bakken koffie en een goed ontbijtje werd alles weer op de Strom’s gemonteerd en konden we weer verder met onze trip. Via enkele erg smalle bospaadjes reden we naar Gérardmer.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2510/DSC_0019.jpg)
Bospaadjes in de Vogezen
Voor de verandering pakten we een keer niet de Col de la Schlucht op maar er onder door langs het Lac de Longemer en het Lac de Lispach . Ook dit was een bijzonder mooie weg. Via diverse kleine Colletjes sloten we de Vogezen af met de Ballon d’Alsace.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2510/DSC_0021.jpg)
Meertje onder de Col de la Schlucht
Na de Vogezen was het département des Doubs weer eens aan de beurt. Ook hier liet de zon zig weer van haar beste kant zien. In de gorges was het lekker rustig op een enkele andere motorrijder na. Volop genieten dus.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2510/DSC_0030.jpg)
Gorges des Doubs
In St. Hipolyte was het tijd om te lunchen en dat deden we dan ook goed! Het flinke bord carpaccio met friet en salade vergezeld van een goed glas (alcoholvrij) bier liet zeer zeer goed smaken. Na deze lunch zetten we onze rit voort dwars door de Jura heen. In St. Claude ging het nog heel eventjes verkeerd omdat ik automatisch naar de camping reed waar ik twee en een halve maand eerder gezeten had. De weg langs de Oostkant van het Lac du Bourget was ook supermooi. Alleen al die verrekte campers, om gek van te worden! Doorrijden ho maar, vreselijk! Alleen caravans zijn erger.
Vanuit het drukke Aix-les-Bains reden we de de Mont Revard op in het Parc Naturel Régional du Massif des Bouges. Vanuit deze berg hadden we een zeer fraai uitzicht op de stad Aix-les-Bains met het daar achter liggende meer.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2510/DSC_0038.jpg)
Uitzicht op het meer (in de verte)
Na afgedaald te zijn van de berg, via een heerlijk weggetje, kwamen we uit bij Challes-les-Eaux vlak onder Chambéry. Hier konden we op de camping Municipal onze tentjes opzetten.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2510/IMG_1222.jpg)
De tentjes staan net
’s Avonds werd er gegeten bij de lokale Italiaan en in een kroegje verderop in de straat werden er nog wat biertjes gedronken. Het was weer heerlijk slapen in mijn tentje. Mijn nieuwe slaapzak zorgde er voor dat van de kou niets te merken was.
Maandag 26 september 2011
Het slavenkoor carnavalesk is een nummer dat tijdens carnaval en uitgaansavonden in de jaren 90 regelmatig in kroegen te horen was. Een nummer met een hoger lalala gehalte bestaat er niet. Dit nummer werd altijd ingeluid met het geluid van kerkklokken. Laten ze in Challes-les-Eaux nou net klokken hebben hangen die exact deze toon wisten te produceren. Zowel Richard als ikzelf zaten dus de gehele dag met dit nummer in onze kop.
Na een bezoekje aan de bakker en het naar binnen werken van werken van wat Carambar’s, welke bij Richard jeugdsentiment naar boven lieten komen, werd het tijd om weer eens een stukje te gaan rijden. Als eerste werd de Wegwijstruus op mijn motor ingesteld op de lokale Suzuki dealer. Eenmaal daar aangekomen bleek deze op maandag gesloten te zijn. Dan maar op naar de lokale Euromaster bandenzaak zodat Richard zijn achterbandje om kon wisselen. Deze had alleen autobanden op voorraad en niet zoals dat op Internet terug te vinden was een groot assortiment aan motorbanden. Na een tankstop in Chambéry deden we de volgende motorzaak aan die we konden vinden. Een erg leuk zaakje wat eigenlijk alleen gespecialiseerd was in onderdelen tassen kleding etc.. Ook hier hadden ze de juiste banden en de spullen die ik nodig had voor mijn Strom ook niet op voorraad. Er zat niets anders op dan van het lekkere weer te gaan genieten en een mooie ronde te gaan rijden.
Al vanaf de eerste keer dat ik op wintersport ging, in 2003, was ik onder de indruk van de pasjes die naar de skidorpen leiden. Het eerste pasje dat ik tegenkwam in 2003 was het weggetje naar Risoul 1850. Vanuit een vervelende luxe touringcar bedacht ik mezelf hoe mooi het zou zijn om via al deze haarspeldbochten de berg op te rijden. Zomer 2005 was het dan eindelijk zo ver. Ik was alleen op vakantie op mijn Kawasaki ZZR 600 op Le Camping Moto nabij Crest. Ik had op papier, een gps bezat ik nog niet, een route uitgeschreven om zo een bezoek te kunnen brengen aan Risoul 1850. De weg ernaartoe was geweldig en de beklimming van het pasje vond ik super. In de jaren die er op volgden ging ik regelmatig met een vriendengroep op wintersport naar Val Thorens. Deze bijna 40 km lange pas bekeek ik voor het eerst ook vanuit een touringcar en vervolgens enkele malen vanuit diverse auto’s. In 2008 was ik met de motorvereniging een week op vakantie in Oz-en-Oisans en besloot een bezoekje te gaan brengen aan Val Thorens op mijn ZZR. Ondanks dat het miezerde wilde ik toch een keer die berg opgereden zijn met mijn ZZR. Ik had het idee in mijn kop dat ik op den duur wel boven de wolken zou zitten en geen miezer meer tegen zou komen. Na een lange tocht kwam ik eindelijk aan in Val Thorens en het was een erg mistroostige bedoeling. Op mijn ZZR reed ik tot aan restaurant “mes en vork” en verder kon ik niet komen omdat het een grote bende was en een ZZR er niet op gebouwd is.
Met het oog op komende wintersport 2012, wanneer we met de motor naar Val Thorens willen gaan, wilden we even met goed weer een kijkje gaan nemen in val Thorens. De pas omhoog had ik immers alleen met slecht weer gereden en een bezoekje aan Val Thorens met goed weer leek ons wel erg leuk. Voornamelijk om eens te zien hoe alles er in de zomer uitziet als er geen sneeuw ligt. Zomer was het al lang officieel niet meer, het weer was er echter niet minder om! Ook wilden we eens kijken hoe ver we de berg op konden komen. Als je via Google maps intikt dat je vanuit Val Thorens naar Orelle, in het volgende dal, wilt dan stuurt Google je over de top heen die op 3000 meter hoogte ligt en slechts bereikbaar is via onverharde weggetjes!
Vanuit Challes-les-Eaux namen we de Péage tot aan Albertville en daarna de N90 tot aan Moûtiers. In Moûtiers reden we de pas op en slingerden we via St-Martin-de-Belleville en Les Menuires naar val Thorens toe. Wat ons gelijk opviel was dat de toppen van de bergen redelijk aan de witte kant waren. Met de motor over de top heen rijden zou dus onmogelijk zijn…. bedacht ik mezelf.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/DSC_0051.jpg)
De gondeltjes van Les Menuires
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/DSC_0056.jpg)
Witte toppen... dat gaat nooooit lukken...
Na een bezoekje aan een gesloten “Snowcafé” en een gesloten “Le Monde” reden we de winkelstraat in om een kijkje te nemen bij het hotel waar we de afgelopen jaren gelogeerd hadden. Natuurlijk was ook dit gesloten. Het Centre Sportif was wel geopend. Echter binnen was het een zwaar deprimerende bedoeling. Snel weer terug naar buiten waar de zon de herfst geheel deed vergeten.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/DSC_0063.jpg)
Het Snowcafé
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/DSC_0067.jpg)
Le Monde
We besloten toch maar een stukje de piste op te rijden om te kijken hoe ver we zouden kunnen komen. Via de liftingangen “Morraine” en “Portette” reden we de groene piste “Deux Lacs” op.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/DSC_0076.jpg)
Wachtend tot het seizoen start...
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/DSC_0078.jpg)
Een groen Val Thorens (een week later zou alles weer geheel wit zijn)
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/DSC_0079.jpg)
De Deux Lacs piste is nu een weggetje
Langs de liftuitgang van “Deux Lacs” reden we door via de liftuitgang van “Moutiere” naar het Funparc. Hier begon alles een stuk blubberiger en stijler te worden. Ondanks dat Richard zijn bandje al tot op de slijtnok versleten was en mijn banden ook al over de helft van hun levensduur heen waren ging alles nog steeds lekker. Wel reden we inmiddels in de schaduw. Via de rode pistes Falaise en Chamois en diverse erg smalle slingerweggetjes die deze pistes kruisten reden we steeds verder door omhoog. De Stroms moesten hard werken.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/DSC_0089.jpg)
Richard op het padje omhoog
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/DSC_0095.jpg)
De zeer goed begaanbare "weg"
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/DSC_0097.jpg)
Bijna bij de top
Toen ik op den duur vast kwam te zitten bedacht ik me dat ik liever niet via deze kant omlaag wilde gaan. Alles was dermate stijl en modderig dat naar beneden rijden via de zonkant van de berg me een beter idee leek. Nadat ik Richard, die al een eindje verderop was, geroepen had om me even te komen helpen kwam hij er aan gelopen. Natuurlijk niet om me gelijk te helpen maar om eerst even wat foto’s te maken van mijn gestuntel.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/IMG_1226.jpg)
Hier sta ik te stuntelen
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/IMG_1229.jpg)
En weer rijdend
Uiteindelijk was mijn Strom weer los en kon ik weer verder de berg op. Via tientallen haarspeldbochten en zeer steile blubberige en tevens met sneeuw omringde wegen bereikten we uiteindelijk de top van de berg.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/DSC_0100.jpg)
Het station op de top op 3000 meter hoogte!
Richard reed nog even door naar de uitgang van de Funitel Grand Fond en ik reed zelf onder het station door naar het paadje dat naar Orelle zou leiden. De hoogtemeter op mijn wegwijstruus stond inmiddels op 2999 meter hoogte. Richard stond op dat moment nog een paar meter hoger. Het paadje naar Orelle lag vol verse sneeuw met in het midden 1 modderspoor waar we overheen konden rijden.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/IMG_1245.jpg)
Het paadje naar Orelle
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/IMG_1250.jpg)
En hetzelfde paadje de andere kant op
Eenmaal aangekomen bij de uitgang van de Rossaël lift stonden we weer heerlijk in het zonnetje. Via de blauwe piste “Gentianes” en die af en toe gelijk liep met de rode “Mauriennaise” reden we op het gemakje naar beneden toe.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/IMG_1251.jpg)
Het begin van de piste in Orelle
Deze rode piste was op een stuk toch iets stijler dan ik gedacht had en met de tips van Richard, die op dat moment al 3 weken zijn rijbewijs had, lukte het me om op het minder stijle stuk te komen waar hij al stond.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/IMG_1256.jpg)
Hier moet ik dus naar beneden... normaal een rode piste...
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/IMG_1257.jpg)
Opes... stijler dan verwacht...
Via ons zogenaamde blèrpadje , waar we in de winter altijd heerlijke snelheden behalen met boarden, reden we naar het restaurantje van Orelle. Dit is tevens het punt waar alle liften samenkomen.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/IMG_1263.jpg)
Het weggetje, we kwamen daar van linksboven
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/DSC_0144.jpg)
In de winter een blèrpadje om hard te boarden
We bevonden onszelf inmiddels op een hoogte van 2300 meter. Dezelfde hoogte waarop val Thorens zich bevind aan de andere kant van de berg. Nu moesten we het dorp Orelle zelf nog zien te bereiken.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/DSC_0169.jpg)
Het centrale "plein" van Orelle
Via een zanderig stijl en onverhard bospad, waar maar geen eind aan leek te komen, reden we de berg verder omlaag tot we uiteindelijk na 35 haarspeldbochten op een hoogte van 880 meter weer asfalt onder onze banden kregen.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/DSC_0176.jpg)
Het bospaadje
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/IMG_1280.jpg)
Eindelijk vaste ondergrond
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/IMG_1285.jpg)
Waarschuwing achteraf
We hadden het gehaald, maar Google zal van mij nooit gelijk krijgen dat dit de snelste weg is! Leuk detail ook was het bordje dat in Orelle onder aan het bosbad aankondigde “Route privée viabilité incertaine danger”. In totaal waren het 27,6 offroad kilometers waarvan 700 meter stijgend en 2220 meter dalend.
Helemaal happy dat het ons gelukt was reden we heerlijk via de Péage terug naar Challes-les-Eaux. Bij de supermarkt sloegen we wat biertjes in. Ook gaven we hier onze motoren, in de wasbox, een lekkere douche zodat we de rest van de vakantie de aan de motor geplakte paar kilo blubber niet meer mee hoefden te slepen. ’s Avonds aten we we net als de avond ervoor weer bij de Italiaan naast de camping.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2610/IMG_1290.jpg)
Welverdiend biertje
Dinsdag 27 september 2011
Na wederom gewekt te zijn door de kerkklokken, met dus gelijk het Slavenkoor Carnavalesk in mijn hoofd, werd er wederom een bezoekje gebracht aan het bakkertje in Challes-les-Eaux. Na lekker rustig het ontbijtje naar binnen gewerkt te hebben konden we koers zetten naar de lokale Suzuki dealer. Hier aangekomen bleek dat een redelijk complete motorzaak was. Echter spare parts voor een V-Strom waren niet allen op voorraad. Wel was er een mooi Dunlop achterbandje voorradig wat op Richard zijn fiets gelegd kon worden. Ook zijn knipperlicht kon nu met wat kunst en vliegwerk vervangen worden door een gedeeltelijk nieuw exemplaar. In de winkel stonden twee 2003 V-Stroms en de eigenaar van de zaak was gelukkig bereid om de bevestigingsplaat voor mijn stepje en de koppelingshendel van deze Strom’s af te schroeven en bij mij te monteren. Zo liep ik tijdens de rest van de trip niet het risico dat het stepje alsnog af zou breken. Het koppelen zou met een iets grotere hendel ook weer een stukje fijner gaan. Wel moest ik de nieuwprijs voor deze onderdelen betalen waarvoor de eigenaar van de winkel zich wel 100 keer verontschuldigde. Ik heb dus 100 keer uit moeten leggen dat het niet uit maakte en dat ik het snapte omdat op de 2003 Strom waar alles van af gehaald was de onderdelen natuurlijk weer terug op moesten. Ik was al lang blij dat mijn motor weer helemaal in orde was. Richard zijn bandje zou na de lunchpauze van de zaak gemonteerd zijn. Wij reden met z’n 2 op mijn Strom naar belley om daar bij de Mac te lunchen, net zoals ieder jaar op weg naar de wintersport! Na de lunch reden we terug naar de Suzuki dealer en Richard had het met zijn winterjas inmiddels dermate warm gekregen dat hij maar gelijk ging kijken voor een nieuwe zomerse doorwaaijas. Bij de Suzuki dealer hadden ze echter niets passends en verder alleen zomerjassen voor in Nederland hangen (lees regenjassen). Nadat het bandje gemonteerd was reden we dus weer terug naar het andere motorzaakje om daar wel een zomerjack voor Richard aan te schaffen.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2710/DSC_0179.jpg)
De Suzuki dealer in Chambery
Om de dag niet geheel verloren te laten zijn besloten we nog een lekker stukje te gaan rijden door de Chartreuse. Via de Col du Granier reden we dwars door de Chartreuse naar St.-Pierre-de-Chartreuse.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2710/DSC_0182.jpg)
Youp kennen ze niet in de Chartreuse
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2710/DSC_0188.jpg)
Onderweg in de Chartreuse
Van hieruit reden we naar de Col du Coq. Een erg leuk smal colletje met erg mooie uitzichten over de Chartreuse heen. Eenmaal beneden aangekomen begon het al een beetje donker te worden. Restaurantjes, die open waren, konden we onderweg niet vinden dus werd er maar teruggereden naar de camping waar we na even opgefrist te zijn wederom een bezoek brachten aan het Italiaanse restaurant.
Woensdag 28 september 2011
De tentjes werden weer ingepakt en aangezien het bakkertje in het dorp op woensdag gesloten was hadden we slechts een banaan en een kop koffie om de dag mee op te starten.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2810/DSC_0199.jpg)
Weer ingepakt op de camping
Na alles op de motor geplaatst te hebben reden we eerst een stukje over de Péage tot aan Albertville, net zoals de maandag ervoor. Van hieruit reden we binnendoor tot aan Beaufort. Hier scoorden we bij het lokale bakkertje een ontbijtje wat we onder het genot van een kop koffie van de naast de bakker gevestigde Bar-Tabac, in de zon, naar binnen werkten. De eerste bergpas van de dag was de Cormet de Roselend. Twee en een halve maand eerder had ik deze ook al gereden maar het was zeker de moeite waard om deze nog een keer te rijden en zo richting Zwitserland te gaan. Via een heerlijke slingerweg reden we omhoog tot we bij het meertje aankwamen. Hier werden enkele foto’s gemaakt en konden we de tocht over de berg weer vervolgen. Nu het herfst begon te worden was de berg, door de vele kleurverschillen in de natuur, nog mooier dan de vorige keer dat ik er was.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2810/DSC_0202.jpg)
Cormet de Roselend
[youtubehd]http://www.youtube.com/watch?v=EIptVIOJZnY[/youtubehd]
Na de Cormet de Roselend reden we via de Col du petit St Bernard, welke ook weer fantastisch was om te rijden, Italië in.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2810/DSC_0203.jpg)
Col du petit St. Bernard
[youtubehd]http://www.youtube.com/watch?v=IdS-a1f9zK0[/youtubehd]
In Morgex lunchten en hierna vervolgden we onze weg wederom over de Col du Grand St. Bernard Zwitserland in.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2810/DSC_0214.jpg)
Col du Grand St. Bernard
[youtubehd]http://www.youtube.com/watch?v=JJf7472HzBg[/youtubehd]
Vanaf Martigny werd alles een stuk saaier en drukker, jammer maar helaas maar dit stuk was nodig om bij de volgende passen te komen. Aangezien het niet echt opschoot besloten we iets eerder te stoppen dan gepland en wel in het dorpje Mörel. Hier vonden we een camping langs een riviertje. We zetten onze tenten op vlak langs het watertje. Richard had inmiddels al 2 flessen Weißenbier weten te regelen welke na de lange rit van vandaag er heel erg goed ingingen.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2810/DSC_0215.jpg)
Op de camping in Mörel
Na de biertjes moest er gegeten worden. En als je toch in Zwitserland bent moet dat natuurlijk kaasfondue worden. Bij een restaurantje in het dorpje konden we lekker buiten op het terras, het was immers nog steeds lekker weer, genieten van een echte Zwitserse kaasfondue gecombineerd met een Duits Weißenbiertje.
Na deze maaltijd doken we de bar bij de camping in, vergezeld van mijn kaartmateriaal, zodat ik voor de donderdag een mooie alternatieve route naar Brixen kon puzzelen. Dit natuurlijk met de bemoeienis van vele locals die allen versteld stonden van de afstand (nog geen 400 km) en dat we zoveel moois op 1 dag zouden doen.
Donderdag 29 september 2011
Ondanks de slechte nacht die veroorzaakt was door èn het zware tafelen èn een rivier die erg veel herrie maakte viel het opstaan erg mee. Ik wist welke pasjes er vandaag zouden komen en werd al helemaal happy bij de gedachte van al het moois dat we vandaag zouden krijgen. Na alles ingepaktte hebben reden we de weg op richting Furkapass. Bij een tankstation knaagden we eerst nog even een veel te droge driehoeksandwich naar binnen gecombineerd met een yoghurtje. Hierna konden we de Furkapass op. Het was inmiddels al weer een jaar of 6 geleden dat ik deze pas gereden had, en aangezien ik hierna al zo veel moois gezien had was ik benieuwd of ik ‘m nog wel zo mooi zou vinden. Hier was ik snel genoeg achter. Ja, dus! Wat blijft dit een geweldig mooie pas met een geweldig uitzicht. Alles wat erna kwam zou alleen nog maar mooier worden.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2910/DSC_0217.jpg)
Op de Furkapass
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2910/DSC_0221.jpg)
Uitzicht vanaf de Furkapass
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2910/Furka%20Pano.jpg)
En nog een uitzichtje vanaf de Furkapass
[youtubehd]http://www.youtube.com/watch?v=KhuIwgwO_Qg[/youtubehd]
Na de Furkapass reden we door naar de ook geweldig mooie Oberalpass. Via Thusis reden we naar Tiefencastel waar we de Albulapass op gingen. Ook deze was verrassend mooi.
[youtubehd]http://www.youtube.com/watch?v=sEswuzGkFwg[/youtubehd]
In La-punt-Chamuez was het tijd om te lunchen en dat deden we dan ook goed. Een heerlijk safraansoepje gecombineerd met een Hongaarse Goulash en Spätzle. Van hieruit reden we naar Zernez om daar de Ofenpass op te gaan. Ook dit was weer een bergpas zoals je ze niet vaak tegenkomt, ronduit geweldig!
In Santa Maria reden we de Umbrailpass op. Deze pas was de laatste in het rijtje passen die tot voor kort nog gesloten waren door de vele sneeuwval. Gelijk werd duidelijk dat dit een heel ander type bergpas was als de passen die we eerder deze dag gehad hadden. Het begon met erg steile en vooral krappe haarspeldbochten die elkaar in een zeer rap tempo opvolgden. Toen dit werk er op zat waren we beland op een stuk onverhard van enkele kilometers. Toen alles weer netjes geasfalteerd was kwamen er enkele bredere haarspeldbochten aan waarna we uiteindelijk op de top uitkwamen die ons uitzicht gaf over mooi wit besneeuwde bergtoppen die iets verderop lagen.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2910/DSC_0249.jpg)
De Umbrail
Na een fotomomentje, en het maken van wat gele sneeuw, reden we door naar het oosten naar een nog hoger punt. Hier aangekomen bleek dit de top van niks minder dan de Stelvio te zijn. Vanaf de 2758 meter hoge top volgden er 48 erg scherpe en krappe bergafwaartse haarspeldbochten. Was nu mijn motor maar niet zo zwaar bepakt geweest dan zou alles een stukje makkelijker gegaan zijn.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2910/IMG_1338.jpg)
Op de Stelvio in de sneeuw
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2910/DSC_0261.jpg)
Richard op de Stelvio
Na de Stelvio besloten we dat het even genoeg was geweest voor vandaag en de Jaufenpass even te laten rusten tot overmorgen. Na de vele pasjes die we vandaag gehad hadden namen we de N weg richting Bozen om daar de snelweg op te schieten naar Brixen.
In Brixen hadden we camping Löwenhof zo gevonden. Eerst de tentjes opzetten en daarna een biertje op het terras van het hotel waar de camping bij behoorde. Te voet liepen we naar het centrum van Brixen om daar bij de Buffalo Grill te genieten van een setje heerlijke spareribs met de daarbij behorende biertjes. Wat ik verdrongen had, of vergeten was over Brixen, schoot me ineens weer te binnen: het overschot aan mooie vrouwen! Na een flinke wandeling terug naar de camping was het niet moeilijk om in slaap te komen.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/2910/IMG_1345.jpg)
Heerlijke spareribs bij de Buffalo Grill
Vrijdag 30 september 2011
Op de terugweg gisteravond had ik al gezien dat er op nog geen 200 meter van de camping een Lidl zat. Een ideale locatie dus om even een ontbijtje te scoren. Ik was alleen redelijk aan de vroege kant. De winkel ging pas om 9 uur open ik was er om 10 voor 9. Oftewel, ik stond tussen de Südtirolische Tokkies die als eerste in de winkel wilden zijn. Na een hoop ergernis om een dermate langzame kassaservice liep ik dan eindelijk de winkel uit met twee volle boodschappentassen.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/3010/IMG_1346.jpg)
Camping in Brixen
Na op het gemakje het ontbijt naar binnen gewerkt te hebben moest er natuurlijk een leuk dagtochtje door de Dolomieten gereden worden. Op de kaart plande ik grofweg een leuk rondje. Na een hoop binnendoorgekronkel door Brixen zelf heen, wat werd veroorzaakt door een wegwijstruus op mijn motor die enkele eenrichtingswegen niet kende, reden we de berg op richting de Passo di Erbe. Dit werd al snel een erg smal weggetje door een bos heen met enkele tientallen watervalletjes en houten bruggetjes die we over moesten steken. Via san Martino in Badia reden naar Badia en zo via la Villa over de Passo di Falzarego naar Cortina d’Ampezzo. Hier reden we het stadje in en ik had al snel in de gaten dat we om moesten draaien. Via de Passo di Giau reden we naar Colle Santa Lucia om zo de Passo di Pordoi te pakken. De laatste pas voor vandaag was de Passo di Sella. Wederom een zeer mooie pas uitkijkend op de grote rotsformaties van het Sellamassief. Na deze laatste pas keerden we terug naar de camping om weer even op te frissen en ons klaar te maken voor de avond.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/3010/DSC_0277.jpg)
Uitzichtje in de Dolomieten
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/3010/DSC_0298.jpg)
Op de Pordoi
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/3010/DSC_0330.jpg)
Sellamassief
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/3010/Dolomieten%20Pano.jpg)
Uitzicht vanaf een van de vele mooie toppen
Bij een van de lokale pizzeria’s aten we een heerlijke pizza met een van de beste tiramisu’s na die ik ooit gegeten had. Bij de Buffalo grill dronken we, nu aan de bar, weer enkele biertjes en na een lange wandeling terug ploften we weer neer in onze tentjes.
Zaterdag 1 oktober 2011
Na wakker te zijn geworden, op het gemakje opgefrist te zijn en een kop koffie met een appel naar binnen gewerkt te hebben werden de tentjes weer opgebroken en ingepakt. De route vandaag zou niet een hele lange zijn dus een beetje op het gemak doen dat mocht wel.
We begonnen de route vanuit Brixen binnendoor naar Sterzing. Van hieruit kwamen ons al vele motorrijders tegemoet. De meesten met een Duitse kentekenplaat. Duitsland had dit weekend een lang weekend omdat er een aantal jaar geleden een muurtje afgebroken werd. Heel Duitsland trok er dus massaal op uit met de motor, camper of 911 GT3. De Jaufenpass was geweldig mooi, alleen jammer dat het zo druk was en dat niet alle automobilisten zo sociaal zijn je er langs te laten. De uitzichten waren er echter niet minder om.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/0110/Jaufenpass%20Pano.jpg)
Uitzicht op de Jaufenpass
[youtubehd]http://www.youtube.com/watch?v=j2nsBr74SY0[/youtubehd]
Na de Jaufenpass was een van mijn lievelingspassen, de Timmelsjoch, aan de beurt. De laatste keren dat ik er in de buurt was, was deze pas gesloten door de vele sneeuwval. Eindelijk mocht ik, exact 4 jaar na de laatste keer dat ik er was (01-10-2007), deze pas weer rijden. Bij het oprijden van de Timmelsjoch stopten we bij de eerste Imbiss om een fatsoenlijker ontbijt te regelen dan het beetje dat we een paar uur eerder op hadden. Het werd dus een bord friet met schnitzel welke zo op de vroege morgen (het was net 11 uur geweest) erg goed smaakten. Misschien dat dit kwam door de lieve blik van het meisje dat de Imbiss runde. Met een goed gevulde maag reden we deTimmelsjoch op. Ook hier was het redelijk aan de drukke kant, maar het genot wat deze berg teweeg kan brengen is super. De 12 euro tol die er voor betaald moet worden was het zeker weer waard!
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/0110/Timmelsjoch%20Pano.jpg)
Uitzicht op de Timmelsjoch
[youtubehd]http://www.youtube.com/watch?v=U3eoBBrFogM[/youtubehd]
[youtubehd]http://www.youtube.com/watch?v=Mhg-hwamxq8[/youtubehd]
Na de Timmelsjoch volgde het Ötztal door Sölden en enkele andere wintersportplaatsen heen. Een erg mooi dal met geweldige uitzichten over leuke slingerende wegen. We vervolgden onze weg westwaarts naar St. Anton am Arlberg om zo de Arlbergpass op te rijden naar Lech toe. Wim Lex, Bea of Máxima waren er niet te bekennen. Niet dat we er oog voor hadden want ook op deze weg was het heerlijk rijden, natuurlijk in de zon want die bleef ons volgen.
[youtubehd]http://www.youtube.com/watch?v=5dV6vSh4C7Q[/youtubehd]
Van Lech reden we over Warth naar Au waar ik een camping uitgezocht had. Hier eenmaal aangekomen bleek deze geheel vol te zitten. Het winterseizoen was op 1 oktober begonnen en alle wintercampeerders konden vanaf deze dag hun vaste staanplaats weer betrekken. De receptioniste was zo vriendelijk om een camping in Bezau te bellen of we hier wel terecht konden. Er was plaats dus reden we 15 kilometer door naar Bezau.
We werden ontvangen door een man die liever geen gasten op zijn camping wilde. Wat een onbeschofte boer was dit. De motoren mochten niet op het grasveldje staan want dan beschadigde het gras. Dat de Mercedes ML van de buurman naast ons wel naast zijn caravan stond, dat mocht natuurlijk weer wel.
Nadat de tentjes weer stonden reed Richard even naar het dorpje om boodschappen te halen voor het avondeten. We zouden zowaar zelf gaan koken. Dit lukte erg goed alleen de pan macaroni met bockwurst in rode saus was natuurlijk veel te veel.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/0110/DSC_0357.jpg)
De tentjes op de camping in Oostenrijk
De 3 biertjes de man die Richard ingeslagen had waren echter wel zo op. Volgens de buren, aan de andere kant, naast ons op de camping was er in het heel dorpje niets te beleven. Zij kwamen hier vaker om te parasailen en de eerste keer dat er iets spectaculairs gebeurde moest nog komen. Toch besloten Richard en ik een kijkje te gaan nemen bij de voetbalclub “VFB Bezau” die naast de camping gelegen was. Dit hadden we beter niet kunnen doen!
Aangekomen bij de voetbalclub hoorden we al snel erg gezellige muziek uit de cantine komen. Mannen in Lederhosen, dames in Dirndl’s en iedereen met grote pullen bier. Ze vierden hier hun jaarlijkse Oktoberfest. Mooi, dat troffen wij dus weer! We begonnen braaf met een halve liter bier. Hierna volgde er nog een. Om niet als mietjes bestempeld te worden door de Oostenrijkers die allen met een Mass (oktoberfestpul van een liter) stonden bestelden wij deze ook maar. Hierna volgden nog een aantal drankjes waaronder een Fidl Sex. Een mix van whisky met een of ander sapje. Erg lekker maar het hakte er wel behoorlijk in. Na verbroedert te zijn met de Dirndl’s en Lederhosen hoorden we de nummers “Alein in Amsterdam” speciaal gedraaid omdat we Hollanders waren en het Duitse feestnummer “Was geht ab?” regelmatig voorbij komen. Als een van de laatsten verlieten wij de voetbalcantine. Gelukkig was de camping erg vlakbij en ik viel als een blok in slaap.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/0110/DSC_0365.jpg)
Het begin van het einde
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/0110/DSC_0381.jpg)
Gewoon doorgaan
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/0110/DSC_0393.jpg)
Spreekt voor zich....
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/0110/DSC_0407.jpg)
Hollandse korte broek versus lederhosen
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/0110/DSC_0412.jpg)
En toen werd ook ik vastgelegd...
Zondag 2 oktober 2011
De film “The Hangover” omschrijft een beetje het gevoel dat ik had toen ik wakker werd. Naast de dode vogeltjeslucht die in mijn tent hing had ik een redelijk licht gevoel inmijn kop. Ibuprofen gecombineerd met paracetamol met cafeïne aangevuld met nog een paar bakken koffie en een kwarkje deed ons weer mens maken. Gelukkig hadden we de foto’s nog. Na een heerlijke douche werden de tentjes rustig ingepakt en waren we weer fit genoeg om onze reis voort te zetten naar Freiburg. We reden terug naar Au om daar de oorspronkelijek route weer op te pakken over de Furkajoch, niet de grote Zwitserse pas aar een veel kleiner pasje door Oostenrijk heen met dezelfde naam.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/0210/DSC_0441.jpg)
Oostenrijkse Furkapass
[youtubehd]http://www.youtube.com/watch?v=e6aAEgTdJyU[/youtubehd]
Na dit erg smalle weggetje, met uitzicht op een bewolkt dal kwamen ons hordes mensen in klederdracht tegemoed gelopen. Er was schijnbaar een feestje bij de lokale Brandweer. Richard stopte dus zodat ik een kiekje kon maken en we reden daarna de mist in het dal in. Pas bij het binnenrijden van Liechtenstein begon de zon weer te schijnen. Vanuit Liechtenstein reden we naar Säntis der Berg. De laatste hoge alpenpas van onze route. Na een goede lunch waar we samen met wat Elvisfreaks aan tafel zaten reden we door het heuvelachtige landschap van Zwitserland het Zwarte Woud in.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/0210/DSC_0447.jpg)
In het Zwarte Woud
Ik had mijn route door het Zwarte Woud dus mooi uitgewerkt. Maar als Duitsers, al jaren lang, ergens goed in zijn dan is dat in bordjes plaatsen met daarop de tekxt “für … verboten“. Regelrechte discriminatie dus. Zeker als het motorrijders betreft. De door mij uitgekozen route mochten we op de motor dus niet inrijden terwijl automobilisten lekker door konden tuffen. Via een drukkere omweg kwamen we eindelijk aan in Freiburg. Niet via de kant waarlangs ik de route gepland had maar via de weg die Truus ons wees. En ja hoor, daar ging het weer mis. De straat waar de camping aan lag was plots een eenrichtingstraat geworden. Schijt hebbend aan de regeltjes reden we een kilometer tegen het verkeer in om bij de camping uit te komen. Deze was ook bijna overvol, echter op een hoekje achter in de camping was nog net een plekje vrij waar onze twee tentjes konden staan. De tentjes pasten net naast elkaar en naast de tent konden we nog net op een bankje zitten wat ons uitzicht op de hele camping, en de hele camping uitzicht op ons bood. De halve literflessen bier gingen er na de rit van vandaag weer goed in.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/0210/DSC_0448.jpg)
Uitzicht vanuit mijn tentje
Na vandaag al 4 landen aangedaan te hebben gingen we verder op de internationale toer en aten we bij het Thaise restaurant in Freiburg. Dit was werkelijk waar een heerlijk bordje eten, en nog voor minder dan de dure lunch in Zwitserland deze middag.
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/0210/DSC_0453.jpg)
Bij de Thai
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/0210/DSC_0457.jpg)
Freiburg
We besloten nog een rondje door Freiburg te lopen om nog ergens èèn biertje te gaan drinken. We liepen langs een redelijk saaie ingang van een winkelcentrum met daarin een Ierse pub. Okay, dat kon er ook nog wel bij.
Eenmaal aan een tafeltje ging het eerste biertje er al snel en goed in. Twee duitse dames kwamen naast ons zitten waar we op den duur mee in gesprek raakten. Borrels werden besteld en we gingen verder door naar nog een ander Duits Feestcafé. En ineens was het weer 2 uur….
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/0210/DSC_0460.jpg)
In de Ierse Pub
![Afbeelding](http://www.wonderfulldays.nl/rondjeeuropa11/0210/DSC_0464.jpg)
Shotjes
We hadden geen zin om weer een wandeling te maken van 2 kilometer terug naar de camping. We besloten dus een taxi te nemen. We troffen gelijk de meest klantonvriendelijke teringlijer van heel Freiburg. De man, afkomstig uit het Middellandse zee gebied, begon gelijk tegen ons te klagen dat hij zo weinig verdiende en daarom maar een omweg maakte zodat de meter hoger uitkwam. De deuren zaten op slot en hij raasde met volle vaart door de stad heen. We hadden al afgesproken bij het eerste beste rode licht er uit te springen, maar helaas geen rode verkeerslichten. De stemming in de taxi werd steeds grimmiger. Waarom worden vooroordelen altijd weer bevestigd, juist als je dat niet wilt… Eindelijk aangekomen bij de camping mochten we gelukkig uitstappen. Na het bedrag betaald te hebben wat er op de meter stond werden we nog even voor “verdamnte Holländische Leute” uitgemaakt. Het was altijd het zelfde ermee. Tsja een fooi moet je verdienen en dat deed deze man absoluut niet.
Blij dat we weer op de camping kwamen namen we de Nachtruhe die er gold in acht, poetsten rustig onze tanden en doken moe maar voldaan de tentjes in.
Maandag 3 oktober 2011
De laatste dag van deze elf-daagse trip was aangebroken. Ondanks de biertjes van de avond ervoor voelde ik me erg fit. De tentjes werden weer ingepakt en we reden de weg weer op. De eerste paar honderd meter weer lekker tegen de stroom van het verkeer in. Na even afgetankt te hebben konden we weer heerlijk toeren door het Zwarte Woud heen. Aangezien het vandaag de nationale feestdag in Duitsland was, waren er zo goed als geen winkels of terrasjes geopend. Na een behoorlijk eindje door het Zwarte Woud gereden te hebben kwamen we eindelijk bij een bakkertje dat wel open was. Na hier ontbeten / geluncht te hebben reden we weer verder door het Zwarte Woud. Erg leuke weggetjes, maar als je eenmaal verzadigd bent met hoge Alpenpassen dan begint het saai te worden. Om toch nog op tijd thuis te zijn reden we in de omgeving van Strasbourg de snelweg weer op om zo huiswaarts te keren. Om half 7 ’s avonds zette ik mijn motor voor de deur weer weg in Oosterhout
Conclusie
Wederom een zeer mooie trip zonder een spatje neerslag, afgezien van de sneeuwballen die we zelf gegooid hebben. De natuur is in het begin van de herfst mooier dan in de zomer doordat deze andere kleuren aan begint te nemen. De wegen in de Alpen waren een stuk rustiger dan in de zomer, met uitzondering van de dagen rondom de Duitse vrije dag. Kamperen in een tentje kan nog erg goed in deze tijd van het jaar. Als je maar een lekkere warme slaapzak hebt, dan is het geen probleem. En last but not least: Google heeft gelijk gekregen dat je van Val Thorens naar Orelle kunt rijden, echter de snelste weg is het zeer zeker NIET!