Youtube: praatje ivm banden voor de DL650
- Wullebolle
- DL1000 berijder
- Berichten: 1379
- Lid geworden op: za 02-05-2009, 18:33
- Mijn motor is een: DL1000, 2008.
- Woonplaats: Belgische kust
Youtube: praatje ivm banden voor de DL650
Interessant praatje voor iedereen die es een ander bandje wil proberen op zen Strom
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=5-ZBikC_9Us[/youtube]
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=5-ZBikC_9Us[/youtube]
Spooky Action At A Distance !
- Fogel
- DL650 berijder
- Berichten: 324
- Lid geworden op: wo 03-06-2009, 22:59
- Mijn motor is een: Suzuki GSR600A
Re: Youtube: praatje ivm banden voor de DL650
Leuk filmpje, gelijk ff gekeken.
Bedankt voor het posten!
Niels
Bedankt voor het posten!
Niels
Een dag niet gereden is een dag niet gereden.
- Iron Horse
- Forum-moderator - Ex DL650 berijder
- Berichten: 7553
- Lid geworden op: vr 27-08-2004, 13:08
- Mijn motor is een: Geen meer.
- Woonplaats: Gendringen (Achterhoek)
Re: Youtube: praatje ivm banden voor de DL650
Zeker informatief en de moeite van het kijken waard.
![we rijden... :-)}](./images/smilies/icon2_crossy.gif)
![we zwaaien :bye:](./images/smilies/icon2_bye.gif)
Quote/citeer teksten alleen als het echt nodig is. Klik om te reageren op Plaats Reactie.
Kijk hier eens voor tips over quoten/citeren, antwoorden.
-
- EX- V-Strom berijder
- Berichten: 1247
- Lid geworden op: vr 07-12-2007, 20:32
- Mijn motor is een: BMW R1200GS Adventure
- Woonplaats: Assen
Re: Youtube: praatje ivm banden voor de DL650
Goed filmpje, thanks!
Wie altijd met beide benen op de grond staat, komt nooit een stap verder.
- Eric66
- EX- V-Strom berijder
- Berichten: 188
- Lid geworden op: vr 13-05-2011, 08:58
- Mijn motor is een: Triumph Tiger Explorer
- Woonplaats: Westland
Re: Youtube: praatje ivm banden voor de DL650
Deze worden niet genoemd;
Continental conti-trailattack.
praktijktest motor freaks, Conti TrailAttack!
Bij thuiskomst lag hij op de mat, een brief van Continental. Wat zullen die nou van me willen? Al snel bleek dat de reclamejongens me (weer) hadden weten te vinden. Geachte heer Kilwinger, wij van Continental hebben een nieuwe band ontwikkeld speciaal voor uw type motor, de Conti TrailAttack… Damn, wie zou mijn gegevens hebben doorgespeeld? Na een kleine adempauze toch maar eens verder gelezen en op zoek gegaan naar meer gegevens van deze nieuwe band. Conti schrijft zelf: De straat-enduro band, speciaal ontwikkeld voor zware reisenduro’s met een groot motorvermogen. Deze band is o.a. gemaakt d.m.v. Continuous Compound Technology, wat zoveel inhoud dat dankzij een temperatuurgestuurde vulkanisatie tijdens het fabricageproces met slechts één compound een gelijkmatige, progressieve gripafgifte mogelijk wordt maakt. In Jip en Janneke taal, de band is harder in het midden en zachter aan de zijkant, waardoor de slijtvastheid in het midden groter moet zijn, zonder dat dit ten koste gaat van de grip aan de zijkanten. Dual compound techniek met slechts één compound dus.
Nou, dat klinkt allemaal leuk, maar hoe is die band dan in de praktijk? Bij de brief zat een aanbieding voor een gratis setje oordoppen (ter waarde van € 24,95) voor een ieder die vóór 31 augustus 2007 een setje Conti TrailAttack’s zou aanschaffen, en daar ik altijd al (gratis) oordoppen willde hebben…
Nadat de Conti TrailAttacks onder mijn Suzuki DL650 V-Strom waren gemonteerd en ik wegreed was het net alsof ik op een compleet andere motor zat dan vóór de bandenwissel. Ik moest even wennen aan het nieuwe schoeisel en het was maar goed dat ik de banden eerst moest inrijden alvorens te vervallen in mijn gebruikelijke rijstijl. Het insturen voelde ineens heel anders, het was net alsof het wat stugger ging als bij mijn vorige banden. Het frivole sturen wat ik gewend was maakte plaats voor een met iets meer dwang vragende stuurtechniek. Op zich niets mis mee, ik kwam prima de bocht om, maar het kostte net iets meer moeite dan voorheen. Nou stelt dat feitelijk weinig voor, de Conti’s laten zich prima de bocht in leggen, maar het voelde alsof ik met iets te zachte banden reed terwijl de bandenspanning voor en achter geheel conform Conti voorschrift op respectievelijk 2,5 en 2,8 Bar stond.
Een nadere inspectie van de voorband leerde dat deze een iets vlakker loopvlak heeft en wat breder oogt dan de Trailwings waar de V-Strom bij aflevering op stond. Hierdoor zal het raakvlak net iets groter zijn en te samen met de (mijns inziens) zachtere compound heeft dat het iets zwaardere sturen tot gevolg. Maar als je daar eenmaal aan gewend bent, dan heb je er absoluut geen last van. Bovendien bleek bij het nemen van de bochten dat met de stabiliteit van de TrailAttack’s niets mis was. Zodra je de motor de bocht in legt, houden de Conti’s keurig hun lijn en zijn daar niet zomaar van af te brengen. Aan alles voel je dat er grip in overvloed is en dat het best strak sturen is met deze banden. Bij thuiskomst van de eerste rit zag ik dan ook dat de schaamrand aan de rechterzijde geheel verdwenen was, daar waar ik met de vorige achterband altijd een miniem randje overhield. En dat terwijl ik me nu juist aardig had ingehouden vanwege het inrij- en wenproces. Dat beloofde wat voor als ik er echt voor zou gaan!
Second time around…
De tweede keer dat ik ging rijden met de Conti’s was ik snel gewend aan de banden. Het (gevoelsmatig) zwaardere insturen was grotendeels verdwenen en ik legde de V-Strom zonder problemen de bocht in. Wel had ik nog steeds het gevoel een ietsje meer te moeten werken in korte links-rechts combinaties, maar hinderlijk was dat niet en daarbij gedroegen de banden zich voorbeeldig qua koersvastheid/stabiliteit, hetgeen zeer prettig aanvoelde.
Steeds meer kwam ik tot de conclusie dat deze Conti TrailAttack’s me een geweldig vertrouwd gevoel gaven. Hoewel ik tot dan toe alleen op droog wegdek had gereden, merkte ik dat de Conti’s op dat deel in ieder geval uitstekend hun werk deden. Voor m’n gevoel legde ik de V-Strom dan ook schuiner de bochten in dan voorheen. Tevens ging me dat makkelijker af, en door de koervastheid en stabiliteit van de banden kon ik ook harder door de bochten. Dat laatste merkte ik toen ik in het donker over klaverblad Deil reed. Nu ben ik in het donker wat voorzichtiger omdat ik minder goed kan zien wat er op het wegdek ligt, bijvoorbeeld dieselsporen, maar dat bleek ditmaal anders. Terwijl ik voor mijn gevoel voorzichtig reed leerde een snelle blik op mijn GPS dat ik toch echt 10 km/u sneller reed dan ik met m’n voorgaande set banden overdag deed! Nou ben ik niet zo’n klaverbladracer, maar toch…
River deep, mountain high:
Aangezien ik een lang weekend in de omgeving van Bittburg op de planning had staan, was dat een mooie gelegenheid om die trip mee te nemen in mijn bevindingen. De paar honderd kilometer die ik inmiddels in Nederland op droog wegdek had gereden gaven mij een goed beeld van de Conti’s, en dat wilde ik bevestigd zien in de bergen, oké heuvels. In die omgeving vindt je de mooiste bochten, verschillende soorten asfalt en ongetwijfeld ook wel ergens wat nattigheid, want daar kon ik nog niets over zeggen! Niet dat ik nou graag in de regen rij, maar het is wel prettig om te weten hoe de Conti TraillAttack banden zich daarin houden. Bovendien zouden de ruim 1000 kilometers me een aardige indicatie over de slijtage van deze banden geven en laat ik die nou, dankzij de bij de informatiebrief gezeten gratis profielmeter, kunnen meten! Weet ik ook meteen of die werkt…
Wat me gelijk opviel op de Duitse binnenwegen was dat het asfalt niet overal even strak is. Samen met m’n tourvrienden kwamen we hobbelig asfalt tegen, maar ook veel wegen met “strassenschäde”, die voornamelijk uit veel verschillende lapjes asfalt bestonden, kuilen en soms gaten. Geen probleem voor de prima vering van de V-Strom en geen probleem voor de Conti’s, elke bocht dook ik in alsof het wegdek van het niveau circuit was en de Conti’s volgden het door mij gewenste pad. Tot verbazing van het achter mij aan rijdende gezelschap, dat soms last had van opspattend split en door stofwolken van zand en kalk mocht rijden. Tevens kreeg ik te horen dat het tempo beduidend hoger lag dan ze van me gewend waren, terwijl ik het idee had dat het me nauwelijks moeite kostte. Al snel had ik m’n stepjes aan de grond, iets wat me met voorgaande bandensets niet gelukt was. Steeds kwam ik net dat kleine stukje te kort, maar nu ging het zo makkelijk, alsof het iets heel natuurlijks was. Overduidelijk dat de Conti’s iets extra’s toevoegden aan mijn rijstijl. Voor het eerst benutte ik een voorband ook bijna in zijn geheel en ik had daarbij nooit het gevoel op de grens te rijden.
Ook op nat wegdek voelden De Conti’s erg betrouwbaar aan. Mijn vaste rijmaat, die ruim 60.000 km per jaar op zijn brikken vertoeft, zag het ook. Volgens hem ging ik niet meer als een drol door de bocht, maar had ik zowaar enig tempo op een nat wegdek. Tja, ik ben niet zo’n regenrijder, met een nat wegdek heb ik niet zo veel. Maar ik merkte dat de Conti’s me op droog wegdek zoveel vertrouwen hadden gegeven dat mijn voorzichtigheid in natte omstandigheden grotendeels weg was. Het voelde goed en ik merkte dat ik me weinig zorgen hoefde te maken. Goed, Chris Vermeulen lacht zich een bult als hij me ziet rijden, maar in mijn eigen wereldje ging het niet slecht op de vochtige ondergrond. Qua slijtage deden de Conti’s het in mijn ogen ook prima. Na circa 2000 km waren de door Continental ingebrachte inslagen “ContiAttack” nog niet geheel verdwenen. Hetgeen aangaf dat deze banden best een veelvoud van deze afstand aan zouden kunnen.
Off road:
Naast het rijden op de weg, zijn enduro rijders (de doelgroep van de Conti TrailAttack banden) natuurlijk ook wel eens naast de weg te vinden met hun motor. Hierbij bedoel ik niet in liggende staat bij een gemiste bocht, maar rijdend op onverharde wegen. Uiteraard mocht ik die niet overslaan en zodoende heb ik de V-Strom in de omgeving van Weert aan enig off road testwerk blootgesteld en het eerste onderdeel hierbij was een grindweg. In dit geval een veredeld looppad, wat ook door mountainbikers gebruikt wordt. Hier lag een fijn soort grind op een aangestampte ondergrond, niet echt moeilijk en ik had dan ook geen enkele moeite om de V-Strom met hoge snelheden over dit pad heen te sturen. De banden gaven geen krimp, sturen ging uitstekend en een uitdaging was het niet echt. Vandaar dat ik al snel op zoek ging naar grof grind. Gelukkig breken ze zo hier en daar wat wegen op, dus erg lang hoefde ik niet te zoeken. Het niet volgen van de borden omleiding was voldoende om een leuk stukje grindweg te vinden. Lang leve de wegwerkzaamheden!
Op het grove en losser liggende grind ging het ook prima, hier en daar moest ik me wat inhouden, tenslotte is een V-Strom geen crossmotor. Het inhouden lag ook niet aan de banden, maar aan de kuilen en mijn geliefde V-Strom die daar niet zo van houdt. Of aan mij, omdat ik het wat minder prettig vond rijden en ik het gevoel had dat mijn vering eenzelfde gedachte daarover had. Toch reed ik regelmatig met behoorlijke snelheden over het grind en ging het ontwijken van kuilen, daar waar ik ze zag, me in ieder geval prima af. Ook een 9 kilometer lang grindpad in Duitsland had me al laten merken dat de Conti’s daar prima op uit de voeten kunnen. Zonder glijpartijen, gewoon zeker zijn! Dus tot zo ver niet iets écht negatiefs over de Conti’s, behalve het wat zwaardere gevoel bij insturen. Iets wat in feite een stukje gewenning is en waar je na verloop van tijd geen last meer van hebt. Verder heb ik niets kunnen ontdekken wat me niet beviel. Zou er dan niets te vinden zijn? Is dit dan dé band waar enduro rijdend Nederland op zit te wachten? Waar je crossend mee over de hei kan knallen, door het bos heen kan scheuren en stepjes slepend over het asfalt mee kan gaan? Nou eehh… nee! Dat dus weer niet, want zodra ik het bos in stuurde wist ik dat dit niet die superband is die alles aan kan. Stepjes slepend over de weg, dat wel! Maar door het bos? Hier mijn bevindingen.
Zandhappen:
Bij Valkenswaard wilde ik het Leenderbos in, alleen de weg die mijn GPS aangaf bleek ooit getransformeerd te zijn tot fietspad en daar was mijn systeempje nog niet van op de hoogte. "Geen paniek", dacht ik "er loopt een mooi zandpad naast en dat komt vast ergens anders uit, maar ver weg van de oorspronkelijke bedoeling kan het toch niet zijn en ik moet de Conti’s toch ook op het zand uitproberen".
De eerste paar honderd meter was het pad behoorlijk hard en daar kon ik prima op vooruitkomen. Daarna lag er een dun los laagje zand op en voelde ik het achterwiel al snel slippen bij wat al te enthousiast gasgeven. Dat is best leuk en prima controleerbaar, dus een reden om heerlijk te gaan spelen met het gas in de bocht en geen reden om te stoppen. Die reden kwam wel toen het zand steeds losser werd. De bovenlaag van het pad was een laagje van een paar cm los zand en daar merkte ik dat de Conti’s hun grip verloren. Ik glibberde van links naar rechts en van koersvastheid was ineens geen sprake meer. De motor had duidelijk minder tractie dan voorheen. Hier was de combinatie V-Strom met Conti TrailAttack’s dus duidelijk minder op zijn plaats en aangezien het zand alleen maar losser leek te worden besloot ik al snel dat beter zou zijn om om te keren. Ik zag mezelf in gedachte al languit in het zand liggen met de V-Strom op één oor en die gedachte beviel me niet bepaald.
Nu is een V-Strom best zwaar en zeker geen mulzand crosser, maar ik vond dat ik wel over een bospad moest kunnen rijden of kunnen genieten van enig vorm van off road rijden. Daarbij natuurlijk niet uit het oog verliezend dat het feitelijk een wegmotor is, met enige off road eigenschappen. De standaard banden bij aflevering tonen die eigenschap en de Conti’s moeten die eigenschap conform het persbericht van Continental ook hebben. Volgens eigen zeggen heeft een set Conti TrailAttack meer tractie off road, dan hun set RoadAttack’s. Ongetwijfeld! Maar is er daadwerkelijk sprake van Trail Attack? Zolang er geen laag los zand op het pad ligt wel, moet je maar denken. Verder kun je best van de weg af, zolang je het pad maar niet kwijtraakt…
Conclusie
De Conti TrailAttack’s zijn zeer geschikt voor weggebruik. Ook op grindpaden en harde bospaden kunnen ze prima uit de voeten, maar voor echt off road werk zijn ze naar mijn mening niet geschikt. Scheelt dat de meeste V-Strom/Varadero/BMW GS-rijders zelden van de weg afkomen en dus heeft Continental met deze Conti TrailAttack een prima set banden in huis. Banden die zeer geschikt zijn voor (middel-)zware off road motoren, die zelden of nooit van het geplaveide pad afkomen, of die in ieder geval niet gaan zandhappen. Banden die de rijder door veel grip en stabiliteit vertrouwen geven en dat te samen met hun koervastheid maakt dat deze Conti’s in mijn ogen uitermate geschikt zijn voor een sportieve rijstijl op bochtige wegen, waarbij er altijd het gevoel is dat ze aan de weg plakken. Zoveel grip, dat de zool onder de neuzen van je toerlaarzen het begeven…
+grip, veel grip
+stabiliteit in bochten
+koersvastheid (ook bij hogere snelheden)
-zwaarder insturen
-géén echte off-road banden (bij los zand omkeren graag!)
Continental conti-trailattack.
praktijktest motor freaks, Conti TrailAttack!
Bij thuiskomst lag hij op de mat, een brief van Continental. Wat zullen die nou van me willen? Al snel bleek dat de reclamejongens me (weer) hadden weten te vinden. Geachte heer Kilwinger, wij van Continental hebben een nieuwe band ontwikkeld speciaal voor uw type motor, de Conti TrailAttack… Damn, wie zou mijn gegevens hebben doorgespeeld? Na een kleine adempauze toch maar eens verder gelezen en op zoek gegaan naar meer gegevens van deze nieuwe band. Conti schrijft zelf: De straat-enduro band, speciaal ontwikkeld voor zware reisenduro’s met een groot motorvermogen. Deze band is o.a. gemaakt d.m.v. Continuous Compound Technology, wat zoveel inhoud dat dankzij een temperatuurgestuurde vulkanisatie tijdens het fabricageproces met slechts één compound een gelijkmatige, progressieve gripafgifte mogelijk wordt maakt. In Jip en Janneke taal, de band is harder in het midden en zachter aan de zijkant, waardoor de slijtvastheid in het midden groter moet zijn, zonder dat dit ten koste gaat van de grip aan de zijkanten. Dual compound techniek met slechts één compound dus.
Nou, dat klinkt allemaal leuk, maar hoe is die band dan in de praktijk? Bij de brief zat een aanbieding voor een gratis setje oordoppen (ter waarde van € 24,95) voor een ieder die vóór 31 augustus 2007 een setje Conti TrailAttack’s zou aanschaffen, en daar ik altijd al (gratis) oordoppen willde hebben…
Nadat de Conti TrailAttacks onder mijn Suzuki DL650 V-Strom waren gemonteerd en ik wegreed was het net alsof ik op een compleet andere motor zat dan vóór de bandenwissel. Ik moest even wennen aan het nieuwe schoeisel en het was maar goed dat ik de banden eerst moest inrijden alvorens te vervallen in mijn gebruikelijke rijstijl. Het insturen voelde ineens heel anders, het was net alsof het wat stugger ging als bij mijn vorige banden. Het frivole sturen wat ik gewend was maakte plaats voor een met iets meer dwang vragende stuurtechniek. Op zich niets mis mee, ik kwam prima de bocht om, maar het kostte net iets meer moeite dan voorheen. Nou stelt dat feitelijk weinig voor, de Conti’s laten zich prima de bocht in leggen, maar het voelde alsof ik met iets te zachte banden reed terwijl de bandenspanning voor en achter geheel conform Conti voorschrift op respectievelijk 2,5 en 2,8 Bar stond.
Een nadere inspectie van de voorband leerde dat deze een iets vlakker loopvlak heeft en wat breder oogt dan de Trailwings waar de V-Strom bij aflevering op stond. Hierdoor zal het raakvlak net iets groter zijn en te samen met de (mijns inziens) zachtere compound heeft dat het iets zwaardere sturen tot gevolg. Maar als je daar eenmaal aan gewend bent, dan heb je er absoluut geen last van. Bovendien bleek bij het nemen van de bochten dat met de stabiliteit van de TrailAttack’s niets mis was. Zodra je de motor de bocht in legt, houden de Conti’s keurig hun lijn en zijn daar niet zomaar van af te brengen. Aan alles voel je dat er grip in overvloed is en dat het best strak sturen is met deze banden. Bij thuiskomst van de eerste rit zag ik dan ook dat de schaamrand aan de rechterzijde geheel verdwenen was, daar waar ik met de vorige achterband altijd een miniem randje overhield. En dat terwijl ik me nu juist aardig had ingehouden vanwege het inrij- en wenproces. Dat beloofde wat voor als ik er echt voor zou gaan!
Second time around…
De tweede keer dat ik ging rijden met de Conti’s was ik snel gewend aan de banden. Het (gevoelsmatig) zwaardere insturen was grotendeels verdwenen en ik legde de V-Strom zonder problemen de bocht in. Wel had ik nog steeds het gevoel een ietsje meer te moeten werken in korte links-rechts combinaties, maar hinderlijk was dat niet en daarbij gedroegen de banden zich voorbeeldig qua koersvastheid/stabiliteit, hetgeen zeer prettig aanvoelde.
Steeds meer kwam ik tot de conclusie dat deze Conti TrailAttack’s me een geweldig vertrouwd gevoel gaven. Hoewel ik tot dan toe alleen op droog wegdek had gereden, merkte ik dat de Conti’s op dat deel in ieder geval uitstekend hun werk deden. Voor m’n gevoel legde ik de V-Strom dan ook schuiner de bochten in dan voorheen. Tevens ging me dat makkelijker af, en door de koervastheid en stabiliteit van de banden kon ik ook harder door de bochten. Dat laatste merkte ik toen ik in het donker over klaverblad Deil reed. Nu ben ik in het donker wat voorzichtiger omdat ik minder goed kan zien wat er op het wegdek ligt, bijvoorbeeld dieselsporen, maar dat bleek ditmaal anders. Terwijl ik voor mijn gevoel voorzichtig reed leerde een snelle blik op mijn GPS dat ik toch echt 10 km/u sneller reed dan ik met m’n voorgaande set banden overdag deed! Nou ben ik niet zo’n klaverbladracer, maar toch…
River deep, mountain high:
Aangezien ik een lang weekend in de omgeving van Bittburg op de planning had staan, was dat een mooie gelegenheid om die trip mee te nemen in mijn bevindingen. De paar honderd kilometer die ik inmiddels in Nederland op droog wegdek had gereden gaven mij een goed beeld van de Conti’s, en dat wilde ik bevestigd zien in de bergen, oké heuvels. In die omgeving vindt je de mooiste bochten, verschillende soorten asfalt en ongetwijfeld ook wel ergens wat nattigheid, want daar kon ik nog niets over zeggen! Niet dat ik nou graag in de regen rij, maar het is wel prettig om te weten hoe de Conti TraillAttack banden zich daarin houden. Bovendien zouden de ruim 1000 kilometers me een aardige indicatie over de slijtage van deze banden geven en laat ik die nou, dankzij de bij de informatiebrief gezeten gratis profielmeter, kunnen meten! Weet ik ook meteen of die werkt…
Wat me gelijk opviel op de Duitse binnenwegen was dat het asfalt niet overal even strak is. Samen met m’n tourvrienden kwamen we hobbelig asfalt tegen, maar ook veel wegen met “strassenschäde”, die voornamelijk uit veel verschillende lapjes asfalt bestonden, kuilen en soms gaten. Geen probleem voor de prima vering van de V-Strom en geen probleem voor de Conti’s, elke bocht dook ik in alsof het wegdek van het niveau circuit was en de Conti’s volgden het door mij gewenste pad. Tot verbazing van het achter mij aan rijdende gezelschap, dat soms last had van opspattend split en door stofwolken van zand en kalk mocht rijden. Tevens kreeg ik te horen dat het tempo beduidend hoger lag dan ze van me gewend waren, terwijl ik het idee had dat het me nauwelijks moeite kostte. Al snel had ik m’n stepjes aan de grond, iets wat me met voorgaande bandensets niet gelukt was. Steeds kwam ik net dat kleine stukje te kort, maar nu ging het zo makkelijk, alsof het iets heel natuurlijks was. Overduidelijk dat de Conti’s iets extra’s toevoegden aan mijn rijstijl. Voor het eerst benutte ik een voorband ook bijna in zijn geheel en ik had daarbij nooit het gevoel op de grens te rijden.
Ook op nat wegdek voelden De Conti’s erg betrouwbaar aan. Mijn vaste rijmaat, die ruim 60.000 km per jaar op zijn brikken vertoeft, zag het ook. Volgens hem ging ik niet meer als een drol door de bocht, maar had ik zowaar enig tempo op een nat wegdek. Tja, ik ben niet zo’n regenrijder, met een nat wegdek heb ik niet zo veel. Maar ik merkte dat de Conti’s me op droog wegdek zoveel vertrouwen hadden gegeven dat mijn voorzichtigheid in natte omstandigheden grotendeels weg was. Het voelde goed en ik merkte dat ik me weinig zorgen hoefde te maken. Goed, Chris Vermeulen lacht zich een bult als hij me ziet rijden, maar in mijn eigen wereldje ging het niet slecht op de vochtige ondergrond. Qua slijtage deden de Conti’s het in mijn ogen ook prima. Na circa 2000 km waren de door Continental ingebrachte inslagen “ContiAttack” nog niet geheel verdwenen. Hetgeen aangaf dat deze banden best een veelvoud van deze afstand aan zouden kunnen.
Off road:
Naast het rijden op de weg, zijn enduro rijders (de doelgroep van de Conti TrailAttack banden) natuurlijk ook wel eens naast de weg te vinden met hun motor. Hierbij bedoel ik niet in liggende staat bij een gemiste bocht, maar rijdend op onverharde wegen. Uiteraard mocht ik die niet overslaan en zodoende heb ik de V-Strom in de omgeving van Weert aan enig off road testwerk blootgesteld en het eerste onderdeel hierbij was een grindweg. In dit geval een veredeld looppad, wat ook door mountainbikers gebruikt wordt. Hier lag een fijn soort grind op een aangestampte ondergrond, niet echt moeilijk en ik had dan ook geen enkele moeite om de V-Strom met hoge snelheden over dit pad heen te sturen. De banden gaven geen krimp, sturen ging uitstekend en een uitdaging was het niet echt. Vandaar dat ik al snel op zoek ging naar grof grind. Gelukkig breken ze zo hier en daar wat wegen op, dus erg lang hoefde ik niet te zoeken. Het niet volgen van de borden omleiding was voldoende om een leuk stukje grindweg te vinden. Lang leve de wegwerkzaamheden!
Op het grove en losser liggende grind ging het ook prima, hier en daar moest ik me wat inhouden, tenslotte is een V-Strom geen crossmotor. Het inhouden lag ook niet aan de banden, maar aan de kuilen en mijn geliefde V-Strom die daar niet zo van houdt. Of aan mij, omdat ik het wat minder prettig vond rijden en ik het gevoel had dat mijn vering eenzelfde gedachte daarover had. Toch reed ik regelmatig met behoorlijke snelheden over het grind en ging het ontwijken van kuilen, daar waar ik ze zag, me in ieder geval prima af. Ook een 9 kilometer lang grindpad in Duitsland had me al laten merken dat de Conti’s daar prima op uit de voeten kunnen. Zonder glijpartijen, gewoon zeker zijn! Dus tot zo ver niet iets écht negatiefs over de Conti’s, behalve het wat zwaardere gevoel bij insturen. Iets wat in feite een stukje gewenning is en waar je na verloop van tijd geen last meer van hebt. Verder heb ik niets kunnen ontdekken wat me niet beviel. Zou er dan niets te vinden zijn? Is dit dan dé band waar enduro rijdend Nederland op zit te wachten? Waar je crossend mee over de hei kan knallen, door het bos heen kan scheuren en stepjes slepend over het asfalt mee kan gaan? Nou eehh… nee! Dat dus weer niet, want zodra ik het bos in stuurde wist ik dat dit niet die superband is die alles aan kan. Stepjes slepend over de weg, dat wel! Maar door het bos? Hier mijn bevindingen.
Zandhappen:
Bij Valkenswaard wilde ik het Leenderbos in, alleen de weg die mijn GPS aangaf bleek ooit getransformeerd te zijn tot fietspad en daar was mijn systeempje nog niet van op de hoogte. "Geen paniek", dacht ik "er loopt een mooi zandpad naast en dat komt vast ergens anders uit, maar ver weg van de oorspronkelijke bedoeling kan het toch niet zijn en ik moet de Conti’s toch ook op het zand uitproberen".
De eerste paar honderd meter was het pad behoorlijk hard en daar kon ik prima op vooruitkomen. Daarna lag er een dun los laagje zand op en voelde ik het achterwiel al snel slippen bij wat al te enthousiast gasgeven. Dat is best leuk en prima controleerbaar, dus een reden om heerlijk te gaan spelen met het gas in de bocht en geen reden om te stoppen. Die reden kwam wel toen het zand steeds losser werd. De bovenlaag van het pad was een laagje van een paar cm los zand en daar merkte ik dat de Conti’s hun grip verloren. Ik glibberde van links naar rechts en van koersvastheid was ineens geen sprake meer. De motor had duidelijk minder tractie dan voorheen. Hier was de combinatie V-Strom met Conti TrailAttack’s dus duidelijk minder op zijn plaats en aangezien het zand alleen maar losser leek te worden besloot ik al snel dat beter zou zijn om om te keren. Ik zag mezelf in gedachte al languit in het zand liggen met de V-Strom op één oor en die gedachte beviel me niet bepaald.
Nu is een V-Strom best zwaar en zeker geen mulzand crosser, maar ik vond dat ik wel over een bospad moest kunnen rijden of kunnen genieten van enig vorm van off road rijden. Daarbij natuurlijk niet uit het oog verliezend dat het feitelijk een wegmotor is, met enige off road eigenschappen. De standaard banden bij aflevering tonen die eigenschap en de Conti’s moeten die eigenschap conform het persbericht van Continental ook hebben. Volgens eigen zeggen heeft een set Conti TrailAttack meer tractie off road, dan hun set RoadAttack’s. Ongetwijfeld! Maar is er daadwerkelijk sprake van Trail Attack? Zolang er geen laag los zand op het pad ligt wel, moet je maar denken. Verder kun je best van de weg af, zolang je het pad maar niet kwijtraakt…
Conclusie
De Conti TrailAttack’s zijn zeer geschikt voor weggebruik. Ook op grindpaden en harde bospaden kunnen ze prima uit de voeten, maar voor echt off road werk zijn ze naar mijn mening niet geschikt. Scheelt dat de meeste V-Strom/Varadero/BMW GS-rijders zelden van de weg afkomen en dus heeft Continental met deze Conti TrailAttack een prima set banden in huis. Banden die zeer geschikt zijn voor (middel-)zware off road motoren, die zelden of nooit van het geplaveide pad afkomen, of die in ieder geval niet gaan zandhappen. Banden die de rijder door veel grip en stabiliteit vertrouwen geven en dat te samen met hun koervastheid maakt dat deze Conti’s in mijn ogen uitermate geschikt zijn voor een sportieve rijstijl op bochtige wegen, waarbij er altijd het gevoel is dat ze aan de weg plakken. Zoveel grip, dat de zool onder de neuzen van je toerlaarzen het begeven…
+grip, veel grip
+stabiliteit in bochten
+koersvastheid (ook bij hogere snelheden)
-zwaarder insturen
-géén echte off-road banden (bij los zand omkeren graag!)
V-Strom, The great compromiser !!
- Eric66
- EX- V-Strom berijder
- Berichten: 188
- Lid geworden op: vr 13-05-2011, 08:58
- Mijn motor is een: Triumph Tiger Explorer
- Woonplaats: Westland
Re: Youtube: praatje ivm banden voor de DL650
Heeft iemand hier ervaring met MAXXIS banden.
Er is niet veel te vinden als het om motorbanden testen gaat.
Volgens de site van Pneus online motorbanden is de beste compromis de;
Maxxis MA.PD. Presa-Detour.
Wie kan hier wat zinnigs over zeggen??
Gr. Eric
Er is niet veel te vinden als het om motorbanden testen gaat.
Volgens de site van Pneus online motorbanden is de beste compromis de;
Maxxis MA.PD. Presa-Detour.
Wie kan hier wat zinnigs over zeggen??
Gr. Eric
V-Strom, The great compromiser !!
Re: Youtube: praatje ivm banden voor de DL650
Maxxis is gekend voor downhill mountainbike banden. Dus ze hebben wel voldoende ervaring om een goed profiel voor off-road te maken.
Kan je die banden hier effectief verkrijgen?
EDIT: 1x off-road is genoeg![Wink ;)](./images/smilies/icon_wink.gif)
Kan je die banden hier effectief verkrijgen?
EDIT: 1x off-road is genoeg
![Wink ;)](./images/smilies/icon_wink.gif)
Laatst gewijzigd door Leville op vr 09-09-2011, 20:42, 1 keer totaal gewijzigd.
- Eric66
- EX- V-Strom berijder
- Berichten: 188
- Lid geworden op: vr 13-05-2011, 08:58
- Mijn motor is een: Triumph Tiger Explorer
- Woonplaats: Westland
Re: Youtube: praatje ivm banden voor de DL650
Deze link is een banden test, http://www.banden-pneus-online.nl/straatband.html
Deze link naar prijs en verkrijgbaarheid http://www.banden-pneus-online.nl/motor ... 70-17.html
Deze link naar prijs en verkrijgbaarheid http://www.banden-pneus-online.nl/motor ... 70-17.html
V-Strom, The great compromiser !!
Re: Youtube: praatje ivm banden voor de DL650
Toch wel wat tegenstrijdige resultaten met die Duitse test. Conti TrailAttack scoort hier bij de besten in de regen terwijl de Trailmax het behoorlijk slecht doet bij nat. In de Duitse test waren de Conti's bij nat maar zozo en de Trailmax'en bijna het nec-plus-ultra.
Re: Youtube: praatje ivm banden voor de DL650
ik rij op de tkc80 en ja superband
wat een grip
de bmw gs 1200 wordt nieuw op de band afgeleverd.
het is even wennen maar de banden geven je al gauw genoeg vertrouwen om vol gas te gaan!
voor echt mul zand is de strom toch te zwaar maar je komt een heel eind!
wat een grip
de bmw gs 1200 wordt nieuw op de band afgeleverd.
het is even wennen maar de banden geven je al gauw genoeg vertrouwen om vol gas te gaan!
voor echt mul zand is de strom toch te zwaar maar je komt een heel eind!
- Wullebolle
- DL1000 berijder
- Berichten: 1379
- Lid geworden op: za 02-05-2009, 18:33
- Mijn motor is een: DL1000, 2008.
- Woonplaats: Belgische kust
Re: Youtube: praatje ivm banden voor de DL650
In de recentste Motoplus staat een heel klein testje over goedkope banden, oa Maxxis.eric66 schreef:Heeft iemand hier ervaring met MAXXIS banden.
Er is niet veel te vinden als het om motorbanden testen gaat.
Volgens de site van Pneus online motorbanden is de beste compromis de;
Maxxis MA.PD. Presa-Detour.
Wie kan hier wat zinnigs over zeggen??
Gr. Eric
En ze waren er bij Motoplus niet heel echt blij mee.
![Crying or Very sad :cry:](./images/smilies/icon_cry.gif)
Spooky Action At A Distance !
Re: Youtube: praatje ivm banden voor de DL650
ook in de motoplus het kleine punten verschil tussen de oude en nieuwe strom...